Myślę, że wnuczęta to już i książkę Marcina przeczytają i może jakiś film o jego historii obejrzą 🙂 takim tempem idzie Marcin 🙂

To bardzo głębokie spostrzeżenie, dało mi ono wiele do myślenia…

Tak, wspólne cieszenie się z sukcesów jest ważne, widziałam, że uczestnicy spotkania rzeczywiście przeżywali „przygody” Marcina i cieszyli się razem z nim ze szczęśliwych wydarzeń. A Karnawał Blogowy to świetna inicjatywa, szkoda, że tak późno go odkryłam, ale nigdy nie jest za późno!

Julio, jestem pewna, że Ci się to uda! Ja również uwielbiam podróżować, ale nigdy bym nie łączyła tych celów – podróż do wielu miejsc i chęć autorefleksji i wyciszenia, bo to samo w sobie jest sprzeczne, chyba, że podczas podróży z zasady odcinamy się od wszystkich „zbędnych” kontaktów, ale to chyba tylko tam, gdzie będziemy również samowystarczalne/-i. Przy okazji, widzę, że podejęłaś podobną refleksję na swoim blogu ostatnio. Czuję duchową bliskość!