Nie znam, ale chętnie sprawdzę 🙂

Przynajmniej mam taką nadzieję 🙂 I tutaj przypomniały mi się podcasty „Nerdy nocą” na Dekompressor, czy to nie jest dobry przykład na takie połączenie?

Tak jak Paulina napisała, poczucie wspólnoty zaspokaja naszą ogromną potrzebę – to słynne poczucie bezpieczeństwa 😉 stąd tyle wokół nas konformizmu, wszystko zaczyna się od potrzeby akceptacji grupy. a jeśli chodzi o wartości – tak jak piszesz – one mają ogromny wpływ na jej spójność, mimo że często nie zdajemy sobie z tego aż takiej sprawy. fajnie, że o tym napisałaś 🙂

Poruszyłaś ważny temat, role lidera społeczności, choć ja sama wolę mówić o koordynatorze. Tutaj każdy powinien sam wypracować swoje zasady, czy i jak bardzo stawia siebie w centrum istnienia społeczności. Fantastycznie jest, gdy z ideą identyfikują się również silne osoby, które w razie nieobecności/niedyspozycji lidera, potrafią i chcą przejąć koordynację społeczności. Nie jest też pewnie łatwo wytworzyć takie relacje wśród tych najbardziej aktywnych i najbardziej przekonanych o słuszności idei, żeby nie dochodziło do napięć czy też sytuacji konkurencji. A samemu koordynatorowi też pewnie nie łatwo oddać rolę koordynatora, choć to też kwestia osobistych i indywidualnych umiejętności i nastawień. Nie jestem pewna, czy wystarczająco jasno się wyraziłam… 😉

Honorato, zainteresowałam się Waszym blogiem i działalnością i znam ją z grup na facebooku, a teraz nawet skomentowałam jeden z postów. Słuszna idea stoi za Waszym blogiem, popieram ją w pełni. Czy pozwolisz jednak, że usunę ten link, nie lubię takiej formy promocji, a to jest mój blog, więc ja ustalam zasady 😉

Ciekawa jestem, czemu uważasz, że temat jest trudny. Jasne, że każdy potrzebuje uznania, niektórzy potrafią i lubią też okazywać uznanie innym. Wydaje mi się, że z tym uznaniem jest jak z dobrem. Im więcej dajesz, tym więcej do Ciebie wraca.